Ereteken voor Orde en Vrede

 

Het Ereteken voor Orde en Vrede werd op 2 december 1947 door koningin Wilhelmina bij Koninklijk Besluit ingesteld.

Het ereteken werd toegekend aan militairen van de Nederlandse krijgsmacht die tussen 3 september 1945 en de soevereiniteitsoverdracht op 27 december 1949 minimaal drie maanden in werkelijke dienst waren geweest in Nederlands-Indië en de aangrenzende zeegebieden.

Bij Koninklijk Besluit van 12 oktober 1990 werd deze periode verlengd tot en met 4 juni 1951. Nederlandse troepen hielpen tot die datum bij de overdracht van bestuurlijke en politionele functies en bij de evacuatie van Nederlandse onderdanen uit de nieuwe Republiek Indonesië.

Het Ereteken voor Orde en Vrede is gemaakt van brons en heeft de vorm van een achtpuntige kompasster. De bovenste punt van de kompasster, die het noorden aangeeft, is vervangen door een beugelkroon.

In het midden van de ster bevindt zich een cirkelvormig medaillon met de letter W van Wilhelmina. Daarboven staat het opschrift ‘ORDE - VREDE’. Tussen het medaillon en de kroon zijn twee gekruiste Nederlandse stormdolken afgebeeld.

Voor elk jaar waarin daadwerkelijk aan gevechten met vijandelijke eenheden werd deelgenomen, kon een gesp worden toegekend. Oorspronkelijk waren er gespen met de jaartallen 1945, 1946, 1947, 1948 en 1949.

Bij Koninklijk Besluit van 12 oktober 1990 werden twee gespen toegevoegd: die van 1950 en 1951.

Het ereteken is, inclusief de gespen, 77 millimeter hoog en 47 millimeter breed. Bij elk Ereteken voor Orde en Vrede hoort een certificaat dat is afgegeven door de minister van Overzeese Gebiedsdelen.

Veel militairen van de 7 December Divisie ontvingen het Ereteken voor Orde en Vrede met vier gespen, omdat zij ruim drie jaar in Indië hebben gediend.

Ereteken voor Orde en Vrede met lint en gespen